Os pais, parte do equipo: como traballar coas familias

Moitas veces os pais son máis competitivos que os seus fillos. Que necesita un neno para gozar do fútbol, como explicar ás familias a túa forma de traballar e un código de conduta para compartir ao comezo da tempada.

Linkalde · 2026-10-19

Calquera adestrador de fútbol base viviuno: o pai que dá instrucións desde a bancada distintas ás túas, a nai que pregunta por que o seu fillo xogou menos minutos, o berro ao árbitro nun partido de benxamíns. E tamén o contrario: familias que levan medio equipo en coche, que montan o torneo de fin de tempada e que animan a todos os nenos por igual. A diferenza entre unhas e outras moitas veces non está nos pais, senón no que o club e o adestrador lles explicaron.

O que necesita un neno para gozar

O manual de fútbol base da FIFA resume en cinco claves o que ten que sentir un neno na súa escola de fútbol. Serven para o adestrador e son a mellor forma de explicar ás familias que buscamos:

Por que a presión lle fai dano ao neno

Carlos Borzi describe no seu libro sobre fútbol infantil o que pasa cando os maiores aprietan demasiado: o neno non consegue sacar o que sabe facer. As esixencias máis habituais de pais, adestradores e público son sempre as mesmas: que renda como eles queren, que sexa a estrela, que faga algo distinto do que pediu o adestrador ou que cumpra obrigas tácticas que lle quitan iniciativa.

• A derrota xa a sofre o neno. Se ademais o facemos sentir culpable, acaba enfadado cos compañeiros, protestándolle ao árbitro ou, no peor dos casos, deixando o fútbol.
• A vitoria ten que ser posible, porque sen ela pérdese a ilusión. Por iso convén que compitan contra nenos dun nivel parecido.
• Cando se gaña, con calma: recoñecer o que achegou cada un sen facer dun partido de alevíns unha final.
• Nada novo o día do partido: o que o neno oe por primeira vez no medio dun partido xéralle inseguridade. O que se practica na semana é o que se pide o sábado.

Dúas voces dando instrucións á vez (a do adestrador e a do pai) é o peor para un neno: ten que escoller a quen facer caso e case sempre acaba sen facer ningunha das dúas cousas. Pídelles ás familias que animen, e que as instrucións as dea só o adestrador.

Como facer das familias un aliado

1. Unha reunión ao comezar a tempada. Explica como traballas, por que todos xogan, como se reparten os minutos e que esperas deles. Dez minutos en setembro evítanche moitas conversas incómodas en marzo.
2. Repite a idea antes dos torneos e festivais: o obxectivo é que xoguen todos e que aprendan.
3. Fala con cada familia do que o seu fillo fai ben. Aos pais cústalles pouco entender o traballo cando ven que coñeces o seu fillo.
4. Coñece o contorno: os costumes, os horarios e as circunstancias de cada familia explican moitos comportamentos.
5. Dálles un papel: levar os nenos, organizar o torneo de fin de tempada, axudar co material. O pai que colabora adoita ser o que menos protesta.
6. Aproveita para falar do que non é fútbol: descanso, alimentación, hixiene e como acompañar o neno cando as cousas non saen.

Un código para compartir coas familias

A FIFA propón códigos de conduta para nenos, pais e árbitros. Este é un resumo do dos pais, listo para repartir na reunión de inicio de tempada ou para fixar no grupo de familias do equipo:

• Os nenos xogan para divertirse eles, non para divertirnos a nós.
• Animar antes que esixir.
• Nunca renxer por un erro nin por perder un partido.
• Os nenos aprenden co exemplo: o que facemos na bancada cópiano no campo.
• Animar e felicitar os dous equipos, gañe quen gañe.
• Respectar as decisións do adestrador e do árbitro, e ensinarlles aos nenos a facer o mesmo.
• Apoiar os voluntarios, adestradores e árbitros: sen eles non hai partido.

O código dos nenos vai na mesma liña: “xoga para divertirte e non só para contentar os teus pais”, respecta o rival e acepta as decisións do árbitro. Darse a man antes e despois de cada partido é un pequeno ritual que axuda moito.

Se aínda así hai un conflito

• Nunca en quente nin diante dos nenos. Despois do partido, en privado e con calma.
• Comeza polo que compartides: os dous queredes que o neno goce e mellore.
• Fala de feitos concretos (“na bancada dánselle instrucións distintas ás miñas”) e non da persoa.
• Se se repite, busca o apoio do coordinador ou do club: non é un problema só teu.

Para non depender do grupo de WhatsApp de cada equipo, as convocatorias, os avisos e o calendario do club poden ir por un canal oficial: así as familias saben onde mirar e o adestrador non ten que contestar a todas horas.