Como montar unha sesión de adestramento cos pequenos

Unha hora ben repartida: chegar xogando, aprender xogando e rematar xogando. Estrutura, tempos, cantos exercicios e os erros que máis se repiten en prebenxamíns e benxamíns.

Linkalde · 2026-10-15

Con nenos de 5 a 10 anos, a sesión non se mide por cantos exercicios fas senón por canto tempo pasan xogando co balón. Un adestramento dunha hora no que os nenos están 15 minutos en fila ou escoitando explicacións é un adestramento perdido, aínda que os exercicios sexan bos. A regra de ouro é sinxela: falar pouco, xogar moito.

As catro partes dunha sesión

Os tempos son orientativos. Cos máis pequenos (5 e 6 anos) convén cambiar de actividade máis a miúdo, porque a atención dura pouco; con benxamíns pódese alongar un xogo se está funcionando.

Chegada e activación: xogar desde o primeiro minuto

Os nenos non chegan todos á vez. Ten preparado un xogo sinxelo ao que se poidan sumar segundo van chegando, sen esperar a que estea todo o grupo. Mellor un xogo de persecución ou de condución que unha volta ao campo: a estas idades o quecemento analítico (troteos, estiramentos) non ten sentido, quéntanse xogando.

Parte principal: un obxectivo, un ou dous xogos

Elixe un só obxectivo para o día (conducir coa cabeza levantada, pasar ao compañeiro libre, defender o un contra un) e busca xogos nos que ese obxectivo apareza moitas veces. Dous xogos ben feitos ensinan máis que cinco cambiados cada dez minutos. Mellor grupos pequenos (de 3 a 5 nenos) cun balón cada un ou cada dous que un grupo grande esperando quenda.

• Explica en menos dun minuto e ensina cun exemplo: os nenos aprenden vendo.
• Comeza a xogar canto antes e corrixe sobre a marcha, parando o mínimo.
• Se o xogo non sae, simplifícao (máis espazo, un comodín, menos regras) en vez de explicalo outra vez.
• Se sae demasiado fácil, complícao pouco a pouco: menos espazo, menos toques, un defensor máis.

Partido: sempre, e con poucos xogadores

O partido é o que máis esperan e é onde se ve se o traballado se entende. Fai equipos pequenos (3 contra 3 ou 4 contra 4) e, se hai moitos nenos, monta dous campos á vez antes que ter a metade sentados. Podes engadir unha regra relacionada co obxectivo do día (por exemplo, o gol vale dobre se antes houbo un pase), pero sen converter o partido nun exercicio máis.

Volta á calma: cinco minutos que valen moito

Un xogo tranquilo ou un estiramento en forma de conto, e despois dúas ou tres preguntas curtas: que saíu ben, que lles custou, que aprenderon. É o momento de recoñecer o esforzo de cada un e de que vaian para a casa con ganas de volver.

Erros que máis se repiten

• Filas longas: se un neno espera máis de 30 segundos a súa quenda, o exercicio está mal montado.
• Demasiadas explicacións: máis dun minuto parados e piérdese a atención.
• Cambiar de exercicio sen motivo: os nenos necesitan repetir para aprender.
• Exercicios de adultos: tácticas de once contra once ou traballo físico sen balón non teñen sentido a estas idades.
• Esquecer o partido: se non hai partido, para moitos nenos non houbo adestramento.

Prepara a sesión antes de chegar ao campo: que xogos, canto material e como pasar dun a outro sen recolocar todo. Se o material do seguinte xogo xa está montado, o cambio dura segundos.